Verslag wintervissen in februari 2010.
Daar het wintervissen taai en vooral koud kan zijn is een feit maar in februari 2010 mocht ik diversen gasten ontvangen die het toch gingen proberen.
Vaak zijn de snoeken in de winter moddervet maar niet echt heel erg actief maar niets bleek minder waar.
We beginnen met Mark en Bas die 2,5 dag gevist hebben in de eerste week, langer konden ze helaas niet zo bleek.
Na hun vertrek kwamen er 2 mannen uit Belgie, Johan en Bas die elk jaar in deze periode komen, kan Johan zijn 110 cm van verleden jaar verbreken en vangt Bas die wel elke keer over de 90 cm heen gaat nu eindlijk zijn metersnoek vangen?
Zondag 21 feb. komt Rene met zijn 2 zonen Alexander en Casper binnen,we wachten af.
We beginnen met Mark en Bas die voor 2,5 dag kwamen vissen, ze konden helaas niet langer maar wilden er toch even tussen uit.
De eerste dag zat helemaal potdicht van de mist en zag je geen hand voor ogen, laat staan dat ik ze kon uitleggen waar te vissen en besloot daarom maar om hun schipper te zijn voor die 2,5 dag.
Daar de duur van hun verblijf zeer kort was hadden ze eigenlijk geen verwachtingen maar het bleek een topweekend te worden voor ze.
Wat er allemaal gebeurde is het beste te zien in de slideshow op deze pagina want woorden schieten te kort, men wat een weekend.
Klein tipje van de sluier...ze braken beiden hun persoonlijk record.
Nou de slideshow van Mark en Bas loog er weer niet om en zou het zo door gaan?
Johan en Bas uit Belgie zijn nu aan de beurt en deze komen elke jaar in deze periode. Uiteraard konden ze amper wachten want had ze natuurlijk al verteld hoe het met hun voorgangers is vergaan.
Johan ving verleden jaar een 110cm snoek op zijn laatste dag en kan hij deze dit jaar evenaren?
Bas ving verleden jaar prachtige 90ers en zou hij nu zijn metersnoek vangen?
De eerste dag kreeg ik al snel een smsje met de melding van een dubbel strike zoals dat zo mooi heet van 2 mooie snoeken, maar daarna moest ik een poosje wachten op een smsje!!
De volgende dag ging ik met ze mee en ook die dag was het zeer lastig om de snoek te verleiden.
Tot de grote Nilsmaster er aan ging en we midden op het meer een mooi grillig gebied af visten...een enorme dreun op Johan zijn hengel die zwaar door boog voelde hij een zware snoek traag zijn kopschudden ergens op de diepte, en dat zijn herkenbare gedragingen. Hier komt een grote snoek aan maar helaas de lijn viel slap en mocht er alleen een zwaar beschadigde Nilsmaster boven komen grrr.
Het weer was vaak zonnig die week en blauwe luchten zonder wind zijn nooit echt fijn, tot er een dag kwam die mooi donker was en er flink wat wind stond mocht ik vele smsjes ontvangen.
Johan moest het dit jaar met een iets kleinere snoek doen maar Man, wat een dikke metersnoek.
Bas brak wel zijn record, zelfs 2x maar net geen meter,kijk op de slideshow wat zij vingen die week.
Eind februari kwam Rene met zijn 2 zonen Alexander en Casper en vroeg ze gelijk naar hun grootste snoeken die ze tot nu gevangen hebben.
93 cm was de grootste van Alexander, Casper zat daar onder en Rene daar weer onder dus er viel genoeg te verbreken tijdens hun verblijf in Ierland.
Het eerste snoekje werd redelijk snel gevangen maar al snel bleek dat we geduld moesten hebben tot Rene een harde aanbeet kreeg en verbrak gelijk zijn eigen record en ook gelijk die van zijn zonen.
De dagen er na werden de vangsten steeds schaarser en daarom besloot ik nog een dagje mee te gaan, maar ook dat mocht niet baten de deur zat goed op slot.
Je kunt de beste visser van de wereld zijn maar als ze niet willen dan willen ze ook niet!! ( stomme beesten haha)
Zo zie je maar weer dat die snoeken niet altijd te verleiden zijn en dat terwijl het de voorgaande
periode prima was zoals je kunt lezen en bekijken.
Het weer in de ochtend deed ons toch watertanden, mooi donker weer en een goede kabbel op het water en op zijn tijd natte sneeuw, prima snoekweer maar op een enkele kleine snoek na die we al weken niet meer vingen bleef het rustig.
De dag van vertrek hadden ze nog een paar uurtjes en we besloten die te vullen met vissen vanaf de kant met doodaas omdat dat de laatste keer prima ging maar ook dat wilde niet baten.
Tijd voor afscheid en Willeke mocht nog een heerlijk fles wijn van ze ontvangen voor de goede service,een paar dikke kussen en tot de volgende keer.